Χριστίνα Αυγερινού: «...Έμαθα να σχηματίζω στο νου μου εικόνες, πρόσωπα, καταστάσεις και να τα ζωντανεύω με λέξεις, περνώντας τα, πρώτα, απ’ τη ψυχή...»




Η συγγραφέας Χριστίνα Αυγερινού μιλάει με αφορμή το μυθιστόρημα της «Στο Γέλιο της Καταιγίδας» στην Σύλβια Α. Λουκά, και το περιοδικό «Διά-θεση».


Χριστίνα μου, είσαι μία πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέας και αρκετά μικρή σε ηλικία... Τι είναι αυτό που σε ώθησε για πρώτη φορά να ασχοληθείς με τη συγγραφή μυθιστορήματος;

Η αλήθεια είναι πως ξεκίνησα να γράφω από πολύ μικρή ηλικία, γιατί, όπως συχνά απαντούσα σ’ όσους εύλογα απορούσαν βλέποντάς με, μου άρεσε να «μουτζουρώνω τα χαρτιά», να «σημαδεύω τα σχολικά μου τετράδια», θα πρόσθετα τώρα... Ιδιαίτερα στα τέλη της εφηβείας μου η αγάπη μου για τη γραφή έγινε ακόμη δυνατότερη, καθώς αποτελούσε για μένα τη μοναδική και δημιουργική έκφραση όλων όσων αισθανόμουν, σκεφτόμουν, εκείνων που ήθελα να πω αλλά δεν μαρτυρούσα. Όταν, λοιπόν, πριν δυο χρόνια περίπου εμπνεύστηκα το «Γέλιο», η σύνθεση του, στ’ αλήθεια, ήρθε απόλυτα φυσικά. Ήταν απόρροια τόσο της πολύχρονης ενασχόλησης μου με το γράψιμο όσο και του πάθους μου για τη λογοτεχνία. Πραγματικά, την ένιωσα ως μια διαδικασία πολύ οικεία σε μένα, απολαυστική και απελευθερωτική συνάμα, στην οποία μόνη μου πυξίδα στάθηκε η εσωτερική μου ανάγκη και επιθυμία να δημιουργήσω.


Με δυο λόγια τι έχεις να πεις για το βιβλίο σου "Στο γέλιο της καταιγίδας";

Στο έργο αυτό θα συναντήσουμε την Αλίκη, η οποία, με αφορμή την απρόσμενη επιστροφή ενός άντρα απ’ το παρελθόν, θυμάται καθοριστικά για τη ζωή της «γεγονότα», ενώ παράλληλα μας διηγείται την πορεία της στο παρόν. Σε μια πρώτη ανάγνωση, λοιπόν, θα λέγαμε πως απλώς να παρακολουθούμε την εξέλιξη της ερωτικής σχέσης των δύο κεντρικών προσώπων. Προχωρώντας, ωστόσο, ανακαλύπτουμε κάτι πολύ βαθύτερο, τη διαδικασία ωρίμανσης ενός ανθρώπου – στην περίπτωση αυτή της ηρωίδας –, που αίροντας όλα τα εμπόδια, κυρίως εσωτερικά, και απαλύνοντας τα προσωπικά του τραύματα, καταφέρνει να σταθεί στα πόδια του, να πιστέψει, ίσως για πρώτη φορά, πραγματικά στον εαυτό του και να διεκδικήσει τα «θέλω», τα όνειρά του.


Πιστεύεις ότι ο αιώνια "Αγαπημένος" είναι ένα πρόσωπο που έχει περάσει από την ζωή πολλών κοριτσιών;

Ο αιώνια «Αγαπημένος», για μένα, συμβολίζει ένα πρόσωπο, μια κατάσταση, ένα γεγονός καθοριστικό για τη ζωή μας, ένα στοιχείο-στοιχειό του παρελθόντος, που παίρνει τελικά με τον χρόνο τη θέση που του πρέπει μέσα μας. Στην ιστορία μας αυτός είναι ο Πάρις, ο Πάρις που με την παρουσία και την απουσία του σημαδεύει την ηρωίδα μας. Επομένως, ναι, πιστεύω πως όλοι οι άνθρωποι έχουμε βιώσει λίγο-πολύ ανάλογες εμπειρίες, και στο πεδίο του έρωτα, όπως η Αλίκη, ακόμη περισσότερο, ίσως γιατί… αυτές είναι που πιο εύκολα αναγνωρίζουμε ή τελικά παραδεχόμαστε. Ποιο κορίτσι, λοιπόν, καθώς με ρωτάς, δεν ερωτεύτηκε κάποτε τρελά, δεν αφέθηκε και δεν εμπιστεύτηκε; Ποιο κορίτσι δεν προδόθηκε και δεν πληγώθηκε από έναν «Πάρι»; Ας αφήσουμε στην άκρη τα ονόματα, τα γεγονότα… αυτά αλλάζουν. Τα συναισθήματα, όμως, είναι τα ίδια και είναι απόλυτα αληθινά.


Τι έχεις αποκομίσει εσύ κατά τη διάρκεια συγγραφής του βιβλίου σου, αλλά και γενικότερα μέχρι τη διαδικασία έκδοσής του;

Σ’ όλο το διάστημα της συγγραφής και της έκδοσης του «Γέλιου» απέκτησα πάρα πολλές και ιδιαίτερα σημαντικές για μένα εμπειρίες. Αυτό, όμως, που πρωτίστως έμαθα, ήταν να έχω θάρρος και πίστη στον εαυτό μου. Η περίοδος αναμονής, βλέπεις, για την έγκριση του χειρογράφου και την έκδοση ήταν αρκετά αγχωτική, εκτός από συναρπαστική. Τότε ήταν, λοιπόν, που συνειδητοποίησα βαθιά -πέρα από θεωρητικές ηθικολογίες- την αξία της προσπάθειας μα και της τόλμης στον αγώνα για την εκπλήρωση των ονείρων. Κατάλαβα πως ο φόβος της αποτυχίας, της απόρριψης ή της κατάκρισης περιττεύει και πως η όποια κριτική είναι καλοδεχούμενη, εφόσον θα είμαι σε θέση να την επεξεργαστώ με ψυχραιμία και λογική, επιδιώκοντας διαρκώς τη θεραπεία των αδυναμιών μου. Όλη αυτή η διαδικασία ήταν, ειλικρινά, ένα σπουδαίο μάθημα ζωής…


Να περιμένουμε καινούργια δουλειά από εσένα;

Πέρασα το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου γράφοντας… δεν μπορώ πια να σταματήσω. Έμαθα να σχηματίζω στο νου μου εικόνες, πρόσωπα, καταστάσεις και να τα ζωντανεύω με λέξεις, περνώντας τα, πρώτα, απ’ τη ψυχή. Θ’ ακολουθήσει, επομένως, νέο έργο. Αυτό μπορώ να στο πω με βεβαιότητα. Απλά, δεν γνωρίζω το πότε. Η συγγραφή χρειάζεται χρόνο, φροντίδα, σεβασμό, ο χρόνος μου, ωστόσο, αυτό το διάστημα είναι αρκετά φορτωμένος με διάφορες σε εκκρεμότητα υποχρεώσεις. Συνεπώς, απαιτείται υπομονή και επιμονή, ώστε το αποτέλεσμα αυτής της «τελετουργίας» να μας ικανοποιήσει όλους, εμένα ως δημιουργό αλλά και τους ανθρώπους που θα το αγκαλιάσουν.








Ακολουθήστε τον Άνεμο

  
      

Πνοή Ανέμου στην ελληνική ποίηση

Άνεμος Εκδοτική spot

Spot Χρήστος Φλουρής - «Σπίθα»

Spot Γιάννης Φιλιππίδης - «Λούσιfair, η βασίλισσα της Κυψέλης»

Spot Ελίνα Γαλανοπούλου - «Μια ζωή άντρες»

Spot Γιάννης Φιλιππίδης - «Κρατάς μυστικό;»

Συμπαραστάτες στο ταξίδι μας




Επικοινωνία:
Άνεμος Εκδοτική
Αιγίνης 14, Αθήνα
Τ.Κ. 11362
Τηλ. 210 8223574
Email: anemosekdotiki@yahoo.gr