Eφημ. «Χανιώτικα Νέα», 21/06 • Πολιτισμός • γράφει η Δέσποινα Τραχαλάκη




«Θυμάσαι που παιδιά παίζαμε κουτσό; Μας εκπαίδευε η ζωή, εν αγνοία μας να περπατάμε και να ισορροπούμε ακόμα και ακρωτηριασμένοι…»  


Αυτά ήταν τα πρώτα λόγια που διάβασα στο οπισθόφυλλο του βιβλίου της κ. Τζίνας Μιτάκη με τίτλο «Νυχτερινές κουβέντες με μια κουκουβάγια» από την «Άνεμος Εκδοτική».

Τα λόγια του οπισθόφυλλου οδήγησαν τη σκέψη μου σε ένα τρυφερό σενάριο με ανοιξιάτικη αύρα, με νοσταλγία, με ελεγειακή αλλά και αισιόδοξη διάθεση , με φως που προβάλει μέσα από την ανατροπή της θλίψης.

Διαψεύστηκα! 

Το βιβλίο αυτό είναι κάτι παραπάνω. Είναι ένα βιβλίο-πανάκεια στις πληγές του κόσμου και η αβρότητα του λόγου του δεν υπονομεύει ούτε μια στιγμή τη δυναμική του νοήματος…

Οι ιστορίες διαδέχονται η μία την άλλη παίρνοντας τη σκυτάλη από μια κουκουβάγια που «γράφει» τον επίλογο σε κάθε ιστορία. Δεν είναι μόνο σοφή κουκουβάγια αλλά και τρυφερή σα πιτσούνι και φιλοσοφημένη σα τους ανθρώπους που έχουν ματώσει από την αγριάδα της μοίρας. Μια κουκουβάγια φιλική, επικοινωνιακή που της αρέσει να πιάνει κουβέντα με την κυρά της ιστορίας και να τη ρωτά διάφορα… άσχετα ότι τις απαντήσεις τις δίνει τελικά η ίδια και πολλές φορές μόνο με μια λέξη: σωστά ! Μια κουκουβάγια φιλειρηνίστρια αλλά και φιλέκδικη εφόσον προσπαθεί να βάλει σε τάξη όλες τις ανομίες της ζωής. Κολύμπησα με όρεξη μέσα στο βιβλίο και παρασύρθηκα από το δυνατό ρεύμα της φαντασίας της συγγραφέως. Μέσα από τις σελίδες της πρόβαλαν παρεξηγημένα σκιάχτρα με άχυρα στα μαλλιά και κουρελιασμένα ρούχα που παρόλο την ασχήμια τους δεν αποτέλεσαν φόβητρο για κανένα. Τα ορθάνοιχτα χέρια τους έφτιαχναν μια αγκαλιά που όμοιά της στον κόσμο δεν υπάρχει! 

Γέλασα με τα « μηταειδάτα» τα δώρα δηλαδή που λαχταράμε από μικροί και πεθαίνουμε χωρίς να τα έχουμε πιάσει στα χέρια μας. Κορόιδεψα το ζεύγος «Τσιφουτίκου» που μάζευε σε όλη του τη ζωή χρήματα για να εξαγοράσει έναν Παράδεισο που τελικά δεν υπάρχει. Δοκίμασα μαζί με τα κορίτσι της ιστορίας τη γεύση της απώλειας που έχουν πάνω τους τα κεράσια ενός καπέλου και τράβηξα με θυμό από μπροστά μου την κουρτίνα της άρνησης που κουκουλώνει τη μαγεία της στιγμής. Επειδή όμως κινδυνεύω να γίνω λογοκλόπος, θα σταματήσω να εμφιλοχωρώ στα γραφόμενα της συγγραφέως κρατώντας στη ψυχή μου σα φυλαχτό μια φράση της:

«Κάποιοι επειδή δεν ήξερα να λέω όχι με φωνή σταθερή και δυνατή, θέλησαν να με ρίξουν κάτω και να επιτάξουν το ποδήλατο μου» « και να επιτάξουν τη ζωή μου» θα έλεγα εγώ εφόσον οι συγκεκριμένες λέξεις προκάλεσαν μια έκρηξη οργής μέσα μου…

Ευχαριστώ τη συγγραφέα για τα δυνατά συναισθήματα που μου προκάλεσε και για το μήνυμα που στέλνει σε όλους γύρω της:

« Φροντίστε η ζωή να μοιάζει …πιο ζωή… ότι καιρό και αν κάνει ο κόσμος έξω…»







Ακολουθήστε τον Άνεμο

  
      

Πνοή Ανέμου στην ελληνική ποίηση

Άνεμος Εκδοτική spot

Spot Χρήστος Φλουρής - «Σπίθα»

Spot Γιάννης Φιλιππίδης - «Λούσιfair, η βασίλισσα της Κυψέλης»

Spot Ελίνα Γαλανοπούλου - «Μια ζωή άντρες»

Spot Γιάννης Φιλιππίδης - «Κρατάς μυστικό;»

Συμπαραστάτες στο ταξίδι μας




Επικοινωνία:
Άνεμος Εκδοτική
Αιγίνης 14, Αθήνα
Τ.Κ. 11362
Τηλ. 210 8223574
Email: anemosekdotiki@yahoo.gr