Ποιο είναι το κεντρικό μήνυμα που θέλεις να μεταδώσεις με το έργο σου;
Με το βιβλίο μου θέλω να περάσω το μήνυμα ότι η βία δεν είναι ιδιωτική υπόθεση· είναι κοινωνικό ζήτημα. Να μιλάμε, να στηρίζουμε, να αλλάζουμε. Η σιωπή συντηρεί τον φόβο, ενώ ο λόγος ανοίγει δρόμους. Θέλω οι άνθρωποι που ζουν ή έχουν ζήσει τη βία να νιώσουν ότι δεν είναι μόνοι, ότι έχουν φωνή και δικαίωμα στη ζωή χωρίς φόβο. Και όσοι βρίσκονται «απ’ έξω», να καταλάβουν πως η αδιαφορία δεν είναι ουδέτερη στάση: είτε γινόμαστε μέρος της λύσης είτε αφήνουμε το πρόβλημα να συνεχίζεται.
Το βιβλίο μου είναι μια πρόσκληση για ενσυναίσθηση, για αλληλεγγύη και για αλλαγή νοοτροπίας. Κανείς δεν αξίζει να ζει στη σκιά της βίας, όλοι αξίζουμε φως, ασφάλεια και αξιοπρέπεια.
Ποια εμπειρία ή τι είδους συναισθήματα σε οδήγησαν να γράψεις το συγκεκριμένο βιβλίο;
Αφορμή στάθηκαν κάποιοι στίχοι που έγραψα και τους οποίους ο αναγνώστης θα συναντήσει στην τελευταία σελίδα του βιβλίου μου. Κάθε φορά που γράφω στίχους, μπαίνω σε έναν δικό μου, βαθύ κόσμο και γίνομαι συναισθηματικά ευάλωτη.
Αυτοί οι συγκεκριμένοι στίχοι με έκαναν να «μπω» νοερά σε κάθε σπίτι όπου άνθρωποι αντιμετωπίζουν τη βία. Με έφεραν κοντά στον φόβο, στη σιωπή, αλλά και στην ανάγκη για βοήθεια. Κάπως έτσι γεννήθηκε η ανάγκη να γράψω αυτό το βιβλίο: ως μια προσπάθεια κατανόησης, ενσυναίσθησης και φωνής για όσους δεν μπορούν ή δεν τολμούν να μιλήσουν.
Αν μπορούσες να εισέλθεις στον κόσμο που έχεις δημιουργήσει, τι θα ήθελες να δεις ή να βιώσεις εκεί;
Θα ήθελα να ήμουν ο άνθρωπος που θα βοηθούσαν. Να νιώσω πώς είναι όταν βρεθεί κάποιος που θα «διαβάσει» τα μάτια μου. Κάποιος που θα καταλάβει πως χρειάζομαι βοήθεια, πριν προλάβω να τη ζητήσω.
Ίσως τότε να καταλάβουμε όλοι πόσο σημαντικό είναι να βοηθάμε και, κυρίως, να βλέπουμε πέρα από το χαμόγελο. Να διαβάζουμε τα μάτια του άλλου, εκεί όπου συχνά κρύβεται η αλήθεια.
Ποιον χαρακτήρα από το έργο σου θα ήθελες να συναντήσεις στην πραγματική ζωή και γιατί;
Σίγουρα θα έλεγα την Αριάδνη. Θα ήθελα πολύ να την αγκαλιάσω και να της πω ότι δεν είναι μόνη. Είναι ο ήρωας της ιστορίας μου που σχεδόν δεν πρόλαβε να ζήσει τίποτα καλό στη ζωή της. Και πριν προλάβει να νιώσει τι σημαίνει ευτυχία, έφυγε για πάντα.
Ίσως γιατί μέσα από την Αριάδνη κουβαλάω όλα εκείνα τα «αν» που δεν ειπώθηκαν και όλες τις ζωές που δεν πρόλαβαν να ανθίσουν.
Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετώπισες κατά τη συγγραφή αυτού του βιβλίου;
Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν να μπω κι εγώ μέσα στα βιώματα της Αριάδνης και της Ελπίδας. Να νιώσω τον φόβο τους. Να κλάψω μαζί τους. Να ελπίσω μαζί τους. Έγινα μέρος της ιστορίας τους και αυτό ήταν κάτι βαθιά συγκλονιστικό για μένα. Γιατί, γράφοντας για εκείνες, δεν τις παρατηρούσα απ’ έξω· τις ζούσα.
Πώς θα ήθελες να σε θυμούνται οι αναγνώστες σου;
Δύσκολη ερώτηση. Θα έλεγα ότι θα ήθελα να με θυμούνται όπως με χαρακτηρίζουν οι άνθρωποί μου: ως μια ευαίσθητη ψυχή. Θα είναι μεγάλο επίτευγμα για μένα αν όσοι δεν με γνωρίζουν νιώσουν μέσα από το βιβλίο μου πως μπορούν να με κάνουν «άνθρωπό τους».
Αν μπορούσες να αλλάξεις μία πτυχή του παγκόσμιου πολιτισμού ή της σημερινής κοινωνίας μέσω των έργων σου, ποια θα ήταν αυτή;
Θα ήθελα να μάθουμε να κοιτάμε λίγο πιο προσεκτικά ο ένας τον άλλο. Να ακούμε πίσω από τις λέξεις, να παρεμβαίνουμε με ενσυναίσθηση και θάρρος. Αν καταφέρουμε να καλλιεργήσουμε μια κουλτούρα φροντίδας και όχι αδιαφορίας, τότε ίσως λιγότεροι άνθρωποι θα αναγκάζονται να ζουν στη σκιά της βίας.
Ποιο βιβλίο ή ποιος συγγραφέας σε έχει επηρεάσει περισσότερο και γιατί;
Δεν θα έλεγα ότι με έχει επηρεάσει μόνο ένας συγγραφέας ή ένα συγκεκριμένο βιβλίο. Με έχουν διαμορφώσει διαφορετικές φωνές, εικόνες και ιστορίες ζωής γύρω μου. Παρατηρώ πολύ τους ανθρώπους, τις μικρές τους κινήσεις, τον τρόπο που αγαπούν, που πληγώνονται, που σηκώνονται ξανά. Από όλα αυτά αντλώ έμπνευση και προσπαθώ να τα μεταφέρω στο γράψιμό μου με αλήθεια και ευαισθησία.
Με ποιον τρόπο η προσωπική σου ζωή και οι εμπειρίες σου επηρεάζουν το γράψιμό σου;
Δεν επηρεάζουν απλώς το γράψιμό μου, είναι το ίδιο το γράψιμό μου. Ως στιχουργός, έτσι έμαθα να λειτουργώ: να αντλώ από τη ζωή, από τους ανθρώπους, από τις στιγμές τους. Και ως συγγραφέας πλέον, έτσι θέλω να συνεχίσω. Θέλω οι αναγνώστες μου μέσα στα βιβλία μου να διαβάζουν τις δικές τους στιγμές, τα δικά τους λάθη. Να αναγνωρίζουν κάτι από τον εαυτό τους στις ιστορίες μου
Αν έπρεπε να περιγράψεις το έργο σου με τρεις λέξεις, ποιες θα ήταν αυτές και γιατί;
Αληθινό, ανθρώπινο, οικείο. Γιατί γράφω με αλήθεια για ανθρώπους και τις στιγμές τους. Θέλω όποιος με διαβάζει να νιώθει ότι συναντά κάτι δικό του μέσα στις ιστορίες μου, κάτι οικείο.
