Ποιο είναι το κεντρικό μήνυμα που θέλεις να μεταδώσεις με το καινούργιο έργο σου;
Το βιβλίο αυτό είναι για κάθε ψυχή που μεγάλωσε μέσα σε ένα κλουβί, πραγματικό ή αόρατο, και κάποια στιγμή βρήκε το θάρρος να πετάξει. Μέσα από αυτή την παραβολή θέλησα να μιλήσω για μια διαδρομή που πολλοί από εμάς ακολουθούμε: από την ανάγκη να αποδείξουμε ότι αξίζουμε, μέχρι τη στιγμή που συνειδητοποιούμε ότι δεν χρειάζεται να γίνουμε κάτι περισσότερο για να αξίζουμε τον ουρανό.
Ποια εμπειρία ή τι είδους συναισθήματα σε οδήγησαν να γράψεις το συγκεκριμένο βιβλίο;
Το βιβλίο γεννήθηκε μέσα από προσωπικά βιώματα και σιωπές που κουβαλούσα για πολλά χρόνια. Κάποια στιγμή, όμως, αυτά τα συναισθήματα βρήκαν τον δρόμο τους προς τα έξω και με οδήγησαν να εκφραστώ μέσα από τη γραφή, έναν τρόπο που μέχρι τότε δεν είχα δοκιμάσει. Έτσι άρχισε να γεννιέται αυτή η παραβολή.
Αν μπορούσες να εισέλθεις στον κόσμο που έχεις δημιουργήσει, τι θα ήθελες να δεις ή να βιώσεις εκεί;
Αυτός ο κόσμος δεν είναι για μένα μόνο ένας φανταστικός τόπος, είναι ένας κόσμος που, με έναν τρόπο, έχω ήδη βιώσει. Αν όμως μπορούσα να ζήσω μέσα του, θα διάλεγα τη Χώρα του Ονείρου, εκεί όπου, όπως λέει η Νέλια, τα σύννεφα γελούν και οι άνεμοι αφηγούνται ιστορίες. Για μένα είναι ένας κόσμος αθωότητας, χαράς και αγάπης, όπου μπορείς να πετάς χωρίς φόβο και να αφήνεσαι στον ουρανό σου. Ένας τόπος που μας θυμίζει πως βαθιά μέσα μας δεν παύουμε ποτέ να αναζητούμε λίγη μαγεία.
Ποιον χαρακτήρα από το έργο σου θα ήθελες να συναντήσεις στην πραγματική ζωή και γιατί;
Στην πραγματικότητα, τους χαρακτήρες του βιβλίου μου τους έχω ήδη συναντήσει. Αν όμως μπορούσα να γνωρίσω κάποιον ακόμη, θα ήθελα να γνωρίσω το πλάσμα που άγγιξε περισσότερο τον Θορίνο. Στην παραβολή δεν λέγεται η ιστορία του, όμως είναι φανερό πως κουβαλά μέσα του σημάδια και εμπειρίες που τον έχουν διαμορφώσει. Θα ήθελα να γνωρίσω, λοιπόν, εκείνον που άφησε το πιο βαθύ αποτύπωμα στην ψυχή του, γιατί μόνο οι άνθρωποι που μας αγγίζουν βαθιά είναι αυτοί που τελικά μας διαμορφώνουν.
Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετώπισες κατά τη συγγραφή αυτού του βιβλίου;
Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν να δώσω μορφή σε εμπειρίες και συναισθήματα που για χρόνια έμεναν σιωπηλά. Ήθελα να τα μετατρέψω σε μια παραβολή χωρίς να χάσουν την αλήθεια τους. Να γράψω μια ιστορία που να είναι δική μου, αλλά ταυτόχρονα να μπορεί να γίνει και ιστορία κάποιου άλλου.
Πώς θα ήθελες να σε θυμούνται οι αναγνώστες σου;
Δεν θα ήθελα απαραίτητα να θυμούνται εμένα. Θα ήθελα να θυμούνται το συναίσθημα που τους άφησε η ιστορία. Αν το βιβλίο κατάφερε να μετακινήσει κάτι μέσα τους ή να τους θυμίσει τη δική τους δύναμη να πετάξουν, τότε αυτό για μένα είναι αρκετό.
Αν μπορούσες να αλλάξεις μία πτυχή του παγκόσμιου πολιτισμού ή της σημερινής κοινωνίας μέσω των έργων σου, ποια θα ήταν αυτή;
Αυτό είναι το πρώτο βιβλίο που γράφω και γεννήθηκε σε μια πολύ ιδιαίτερη στιγμή της ζωής μου. Δεν ξέρω αν θα ξαναγράψω ποτέ με τον ίδιο τρόπο ή αν θα ξαναγράψω γενικά. Αν όμως μπορούσα να αλλάξω κάτι μέσα από αυτό το βιβλίο, θα ήθελα να αλλάξει ο τρόπος που μεγαλώνουμε ο ένας τον άλλο. Να μη μεγαλώνουμε μέσα σε αόρατα κλουβιά φόβου, προσδοκιών ή ανάγκης να αποδεικνύουμε την αξία μας. Να μεγαλώνουμε με αποδοχή, αλήθεια, αγάπη και να μάθουμε να βλέπουμε ο ένας τον άλλον με περισσότερη κατανόηση. Νομίζω πως αυτό θα ήταν μια μεγάλη αλλαγή.
Ποιο βιβλίο ή ποιος συγγραφέας σε έχει επηρεάσει περισσότερο και γιατί;
Με έχει επηρεάσει πολύ η Μάρω Βαμβουνάκη και ιδιαίτερα το βιβλίο της Η μοναξιά είναι από χώμα. Ο τρόπος που μιλά για την ανθρώπινη ψυχή, για τον έρωτα, τις πληγές και την εσωτερική αναζήτηση, νομίζω πως επηρέασε βαθιά τον τρόπο που γράφω για τον Θορίνο. Παράλληλα, με επηρέασαν και η Φάρμα των Ζώων του Τζορτζ Όργουελ, που δείχνει πόσο δυνατή μπορεί να είναι η αλληγορία για να μιλήσεις για βαθύτερες αλήθειες, καθώς και ο Μικρός Πρίγκιπας, τόσο για τον συμβολικό τρόπο αφήγησης όσο και για τη συνύπαρξη κειμένου και εικόνας. Ωστόσο, διαβάζοντάς τα ένιωθα πάντα πως ήθελα περισσότερες εικόνες και χρώμα, σε σημείο που να επηρεάζουν την ίδια την αφήγηση. Γι’ αυτό και στη Σιωπή που μίλησε επέλεξα να μην υπάρχει καμία λευκή σελίδα.
Με ποιον τρόπο η προσωπική σου ζωή και οι εμπειρίες σου επηρεάζουν το γράψιμό σου;
Η προσωπική μου ζωή επηρεάζει βαθιά τον τρόπο που γράφω, γιατί αυτή η ιστορία γεννήθηκε μέσα από εμπειρίες και συναισθήματα που έχω ζήσει. Οι χαρακτήρες της παραβολής δεν είναι τυχαίοι. Η γραφή ήταν για μένα ένας τρόπος να δώσω μορφή σε όλα αυτά, να τα κατανοήσω και να τα μετατρέψω σε μια ιστορία που ίσως μιλήσει και σε άλλους ανθρώπους.
Αν έπρεπε να περιγράψεις το έργο σου με τρεις λέξεις, ποιες θα ήταν αυτές και γιατί;
Θα έλεγα ελευθερία, αλήθεια και αποδοχή. Ελευθερία, γιατί η ιστορία της Νέλιας μιλά για την προσπάθειά της να σπάσει το κλουβί που κουβαλά μέσα της. Αλήθεια, γιατί μέσα από τη διαδρομή της μαθαίνει να βλέπει τον εαυτό της και τους άλλους χωρίς ψευδαισθήσεις. Και αποδοχή, γιατί στο τέλος ανακαλύπτει πως η μεγαλύτερη ασφάλεια δεν βρίσκεται στο να προσπαθείς να χωρέσεις κάπου, αλλά στο να μπορείς να είσαι αυτό που πραγματικά είσαι.
Βρείτε το βιβλίο εδώ: https://www.anemosekdotiki.gr/product/i-siopi-pou-milise/
